Rozdział 9: "Mały" wypadek.

Rozdział późno, wiem. Brak weny. Wybaczcie.

Hyyy..?? Ja się pytam do kurwy nędzy gdzie ja jestem?! I czemu tu jest tak ciemno? O! Tam jest światło... Poszedłem w jego stronę. Ktoś tam leży. Zaraz, zaraz, zaraz... To Hermiona?! Kuźwa co jej się stało?! Podszedłem do niej i zauważyłem wielką kałuże krwi. Była ranna
- Hermiona! Nieeeeee!!!!

Obudziłem się cały zlany potem. Co to kuźwa było?! A tak w ogóle to która godzina? Fuck! Spóźnię się na śniadanie. Szybko się umyłem i ubrałem. 
- Siema stary!
- Cześć Zabini.
- Jak się spało?
- Eee... Coś mi się śniło... Ale za chuja nie wiem co.
- Ja też nie wiem. Jak idą postępy.
- Zajebiście, tylko... 
- Tylko co?
- Nie, nic.
- Wiesz stary że mi możesz wszystko powiedzieć, nie?
- No dobra... - postawiłem na szczerą rozmowę z najlepszym kumplem - Bo jest problem z tym zakładem... Bo ja nie chcę...
- Nie pierdol! Zakochałeś się w szlamie?!
- Ciii! Debilu! Zamknij mordę. Nie musi zaraz cały Hogwart wiedzieć!!
- Nie no, spoko. Ale serio?
- Raczej tak... Tak na 99,99%
- No to stary... Powodzenia. Jak się dowie o zakładzie to możesz sobie ją darować. A jak olejesz zakład to masz przejebane u rodziców.
- Wiem. Musze wybrać mniejsze zło.

***

Przyjdź dzisiaj do pokoju życzeń o 18;30.

Twój D.

Teraz ten podpis możesz sobie w dupę wsadzić. I tak już wiem od kogo to.

***

Jest 18; 45. Czemu jej kurwa nie ma?! Ona nigdy się tak nie spóźnia. A jeśli coś się jej stało? Pójdę jej poszukać. Włóczyłem się korytarzami. Nigdzie jej nie spotkałem.

- Ooo! Harry! - może on wie gdzie ona jest - Nie wiesz może gdzie jest Hermiona?

- Ty nic kurwa nie wiesz?!

- A co mam wiedzieć?

- No Hermionę ktoś zaatakował. Jest w skrzy...

- Przepraszam, że co kurwa?!

- No jest w skrzydle szpitalnym, ale...

- Dzięki za info! - pobiegłem czym prędzej do skrzydła. Co jej się stało?! I kto jej mógł coś zrobić?! Głupia pizda nie umie się bronić?! No ja pierdolę!

- Panie Malfoy! Co pan tu robi?

- Dobry wieczór pani Pomfrey - kurwa  nie mam czasu na bawienie się w uprzejmości! Co jest Hermionie?! - Ja się chciałem spytać o stan pacjentki Granger. Jak ona się czuje? 

- Myślałam, że  jej nie lubisz.

- Trochę się pozmieniało - nie pierdol tylko mów co z nią! - Mogę się dowiedzieć jak się czuje Hermiona?

- Jest w ciężkim stanie. Podejrzewamy, że uraczono ją sectumsemprą.

- CO?!

- Proszę nie krzyczeć!

- Mogę ją zobaczyć?

- Nie jest to teraz wskazane. A po za tym teraz śpi. I nie powinno się jej przeszkadzać.

- Oh...

- Ale proszę się nie smucić. Jutro, jeśli nie będzie powikłań, to będziesz mógł z nią porozmawiać.

- Dziękuje za informacje. Dobranoc

- Dobranoc.

Powlekłem się do swojego dormitorium.

- Cześć stary.

- No. Masz coś ważnego do powiedzenia Blaise? Bo chciałbym się położyć jeśli łaska.

- Ej... Co się stało? Coś z Hermioną?

- Taa... Wiesz co, nie chcę teraz o tym gadać.

- Ok. Jak chcesz.

- Tsaa...

Położyłem się na łóżku. Długo nie umiałem zasnąć. Około 23 poszedłem się przejść. Chodziłem po całym zamku bez celu, aż znalazłem się pod drzwiami skrzydła szpitalnego. Wejść? Popchnąłem ostrożnie drzwi i zajrzałem przez wąską szparkę czy piguła nie dyżuruje. Droga wolna. Na sali wszystkie łóżka były wolne, prócz jednego w rogu. Nie widać było kto tam leży, ponieważ było zasłonięte. Podszedłem i rozchyliłem delikatnie zasłony, uważając, 
by nie narobić zbyt dużego hałasu. 

- Na Merlina. Kto ci to zrobił Hermiono?!

Dziewczyna spała. Przysunąłem sobie krzesło.
- Miona, śpisz? - nie odpowiedziała. Debilu ona śpi!!! Masz rację mózgu. Tym razem. Ja zawsze mam rację...

Tssaaa... I to na tyle. Skomentuj jeśli łaska :>